به گزارش خبرنگار بین‌الملل تازه‌های اقتصاد؛ بانک‌های چینی در هفته‌های اخیر نرخ سود سپرده‌های دلاری را به‌شدت افزایش داده‌اند؛ به‌طوری‌که در برخی بانک‌ها این نرخ به ۴.۵ درصد رسیده و به نرخ‌های پیشنهادی بانک‌های آمریکایی نزدیک شده است.

به گزارش رویترز، بیش از شش بانک دولتی، خصوصی و خارجی در چین نرخ سود سپرده‌های دلاری خود را به بالاترین سطح از سال ۲۰۲۳ رسانده‌اند. در مقابل، نرخ سود سپرده‌های یوانی در بانک‌های بزرگ دولتی تنها حدود ۰.۹۵ درصد است.

هدف از این اقدام، تشویق صادرکنندگان و سپرده‌گذاران به نگهداری دلار و جلوگیری از تبدیل گسترده درآمدهای ارزی به یوان است؛ موضوعی که می‌تواند از فشار صعودی بر ارزش پول چین بکاهد.

یوان از ابتدای سال ۲۰۲۵ حدود ۱۰ درصد در برابر دلار تقویت شده و هفته گذشته به بالاترین سطح چهار سال اخیر، یعنی ۶.۶۴۴۹ یوان در برابر هر دلار، رسید. این روند اگرچه نشانه‌ای از قدرت صادرات و مازاد تجاری چین است، اما حاشیه سود صادرکنندگان را تحت فشار قرار داده است.

اقدام مکمل بانک مرکزی چین

این تحولات در ادامه تلاش‌های پکن برای کنترل سرعت رشد یوان رخ می‌دهد. بانک مرکزی چین نیز اخیراً نسبت ذخیره قانونی سپرده‌های ارزی بانک‌ها را از ۴ به ۶ درصد افزایش داده است؛ تصمیمی که از ۱۵ نوامبر اجرایی می‌شود و طبق برآورد رویترز، حدود ۲۴ میلیارد دلار نقدینگی ارزی را از دسترس نظام بانکی خارج می‌کند.

از سوی دیگر، برخی بانک‌های چینی از سپرده‌های دلاری جذب‌شده برای خرید اوراق خزانه‌داری آمریکا استفاده می‌کنند؛ اقدامی که می‌تواند بازدهی بیشتری نسبت به سرمایه‌گذاری در اوراق داخلی چین برای آن‌ها فراهم کند.

لین سونگ، اقتصاددان ارشد بانک ING در بخش چین بزرگ، معتقد است افزایش سود سپرده‌های دلاری می‌تواند صادرکنندگان را از تبدیل موجودی ارزی خود به یوان منصرف کند و در نتیجه فشار بر ارزش پول چین را کاهش دهد.

رکوردشکنی ذخایر ارزی چین

بر اساس آمار بانک مرکزی چین، سپرده‌های ارزی این کشور در پایان سپتامبر به رکورد ۱.۲ تریلیون دلار رسید که ۱۷.۷ درصد بیشتر از مدت مشابه سال قبل است. همچنین ذخایر رسمی ارزی چین در پایان اکتبر با افزایش ۴.۹ میلیارد دلاری به حدود ۳.۴۰۵ تریلیون دلار رسید.

افزایش سود سپرده‌های دلاری در کنار تغییر مقررات ذخایر ارزی و خرید اوراق خزانه‌داری آمریکا نشان می‌دهد پکن به‌دنبال مدیریت هوشمندانه جریان دلار در اقتصاد خود است؛ سیاستی که هدف آن جلوگیری از تقویت بیش از حد یوان، حفظ قدرت رقابت صادرکنندگان و کنترل نوسانات بازار ارز است.